Ο ΑΛΕΞΗΣ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ..

Ο αναρχικός Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάιν) γράφει για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου και προσυπογράφω.

[...] Ξέρεις Αλέξανδρε, δε θέλω να σου πω ψέμματα...

Θέλω η θανάσιμη πληγή σου να κλείσει, να μην την κρατήσουμε ανοιχτή γιά νά ξεπλένουμε τά χέρια μας από εκδίκηση καί μίσος, θέλω να σε αφήσουμε ήσυχο να θρηνήσεις εσύ καί οι δικοί σου τον τελευταίο σου Δεκέμβρη....

Εμείς που είμαστε ακόμη ζωντανοί και έχουμε γίνει «επαγγελματίες» στο να σκυλεύουμε, να ασελγούμε καί νά φτύνουμε πάνω στη σορό καί στούς τάφους τών δολοφονημένων, χρόνια τώρα...Ας Σωπάσουμε, Καιρός Είναι Να Αλλάξουμε Διαδρομή, Να Ανακαλύψουμε Τα Λάθη Μας, Αλλά Και Να Μην Ξεχάσουμε!

Κηδέψαμε την επανάσταση, πέρυσι, λίγες ώρες πριν την κηδεία σου, σε σημαδέψαμε και εμείς «συμβολικά» με όλες τις «καλές προθέσεις» για την εκτόνωση και πραγμάτωση του αυτοσκοπού μας, είμαστε ικανοί στην καπηλεία γιατί «ο σκοπός αγιάζει τά μέσα», μάθε το δεν έχουμε λογαριασθεί ποτέ με «το μπάτσο που έχουμε μέσα μας κι ας μην έχει στολή», θα σε σκοτώνουμε και εμείς με τη σειρά μας κάθε φορά που με βιά θα χρησιμοποιούμε για το μνημείο της τυφλής βίας και του κοινωνικού πολέμου τ' ονομά σου...

Αλέξη Γρηγορόπουλε,

Μη μας έχεις εμπιστοσύνη...

Μη γυρίσεις πίσω να κοιτάξεις, συνέχισε μπροστά και ζήσε τους επόμενους Δεκέμβρηδες, υπερασπίσου τους δικούς σου γιατί εμείς θα σε διαψεύσουμε...

[...] Κι αν είμαστε κάποτε άξιοι να συναντηθούν οι δικοί μας με τους δικούς σου, τότε έχουμε μια ελπίδα νά σε τιμήσουμε και να σε σεβασθούμε πραγματικά.

Σου υπόσχομαι πώς θα σε τιμήσω απέχοντας από όλο αυτό τό θέαμα, τό «μεγάλο μας τσίρκο» και το επετειακό πανηγύρι που έχει οργανώσει ο καθένας από το σεχταρισμό του, τη μυθοπλασία του ή τό κανάλι του, να «μιλήσει» στο όνομα της μνήμης σου,

Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάιν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό/ελευθεριακό κίνημα